Blessures en mondgezondheid bij Freestyle Skiën: Het belang van gebitsbeschermers

In aanloop naar de Olympische Winterspelen van Milaan–Cortina 2026 staat freestyle skiën opnieuw volop in de schijnwerpers. Wat ooit begon als een speels experiment op de piste, is uitgegroeid tot een technisch hoogstaande en spectaculaire Olympische sport. Freestyle skiën combineert creativiteit, lef en perfectie, en spreekt daarmee een breed en jong publiek aan. Tijdens een interview van Oral-Vision met Leo Jansen, voormalig trainer en Olympisch jurylid, wordt duidelijk hoe deze sport zich heeft ontwikkeld en welke fysieke eisen zij stelt aan de atleten en welke (mond)blessures het meest voorkomen. Freestyle skiën vindt zijn oorsprong in de jaren zestig in de Verenigde Staten. Skiërs begonnen toen te experimenteren met sprongen, spins en acrobatische bewegingen, puur voor het plezier. Deze vrije manier van skiën werd bekend als hot-dogging en kende nauwelijks regels of vaste vormen. In de jaren zeventig veranderde dit karakter. Freestyle skiën groeide uit tot een georganiseerde sport met officiële wedstrijden en vaste disciplines zoals moguls, aerials en zelfs balletskiën. De erkenning door de internationale skifederatie (FIS) in 1980 zorgde voor verdere professionalisering en internationale verspreiding. Een belangrijk hoogtepunt volgde in 1992, toen freestyle skiën zijn Olympische debuut maakte tijdens de Winterspelen. In de jaren daarna kwamen er steeds meer disciplines bij, waaronder halfpipe, slopestyle en big air. Deze onderdelen, sterk beïnvloed door snowboarden en skateboarden, maakten de sport nog spectaculairder en visueel aantrekkelijker. Leo Jansen, voormalig trampolinespringer, turntrainer en freestyle ski-coach, deelt zijn ervaringen en inzichten in de link tussen trampoline springen en freestyle skiën. Volgens Leo hebben de sporten veel gemeen, vooral wat betreft luchtacrobatiek en volledige lichaamscontrole. Freestyle skiën brengt echter ook risico's met zich mee, met name op het gebied van blessures en mondgezondheid. Door de hoge sprongen en harde landingen is freestyle skiën blessuregevoelig, met knieblessures als meest voorkomend. Maar ook mond- en kaakblessures komen regelmatig voor. Het dragen van een gebitsbeschermer kan het risico op deze blessures aanzienlijk verkleinen. Gebitsbeschermers beschermen tanden, lippen en kaak, en dragen bij aan een veiligere beoefening van de sport. Het belang van goed passende en kwalitatieve gebitsbeschermers wordt benadrukt, evenals het belang van het reinigen en onderhouden ervan. Een mouthguard (bitje) beschermt het gebit tegen beschadiging tijdens trainingen en wedstrijden. Om die bescherming goed te laten werken, is het belangrijk om het bitje schoon te houden en op de juiste manier te bewaren. Advies wordt gegeven over hoe een gebitsbeschermer op de juiste manier gereinigd en onderhouden kan worden. Door deze tips te volgen, wordt de levensduur van de gebitsbeschermer verlengd en wordt een gezonde mond gestimuleerd. Al met al is het dragen en verzorgen van een gebitsbeschermer essentieel voor de mondgezondheid van freestyle skiërs. Oral-Vision wenst iedereen veel kijkplezier tijdens het freestyle skiën op de Olympische Winterspelen.